» Geçici Fizyolojik Şişmanlıklar

ŞİŞMANLIK

13eta — Fri, 20 Jun 2008 13:59:57 +0000

ŞİŞMANLIK. Gerçekte, şişmanlığın tek nedeni, fazla yemek yemektir. Şişmanlıkta, bezlerin çalışmasının rol oynadığı, ya da bazal metabolizmalarının fazla çalışmasından ötürü, çok yiyip, şişmanla-mayanların da bulunduğu bir gerçektir. Günümüzde, şişmanlıktaki başlıca faktörlerden birinin, psikolojik olduğu kabul edilmektedir. Bazı kişilerde, özellikle şekerli yiyeceklere karşı bir alışkanlık belirir. Bunu, içki alışkanlığına benzetebiliriz. Rejim yapmak, düşük kalorili, bol proteinli, az yağ ve az karbonhidratlı yiyecekleri yemek demektir. Böyle bir diyet, örneğin, kahvaltıda, şekersiz, sütlü çay ya da kahveyle şekersiz ekmek veya bisküvi, az tereyağ almak, reçel, marmelat, ekmek (kızarmış ekmek dahil) hiç yememek; öğleyin, ızgarada pişmiş yağsız et, balık ızgarası, ya da bir yumurtayla salata ve jöle, ya da meyve, şekersiz bisküvi ve peynir yemek; buna karşılık hiç patates, taneli sebze yememektir; akşamlarıysa, ızgarada pişmiş, ya da buğulanmış balık, et suyu, peynir ve meyve yemek, fakat hiçbir suretle, kızarmış yiyecek, ya da tatlı yememek şeklinde uygulanabilir. Böyle bir diyetin ana kuralları açıktır: Yağsız et, yağsız balık, yumurta, meyve, şekersiz bisküvi yenebilir; fakat kızarmış yiyecekler, yağlı et ya da balık, ekmek, patates, tatlı ve pastalar yenmemelidir. Az miktarda tereyağı ve bolca süt alınabilir.
Son yıllarda öne sürülen bir diyet de, insanları şişmanlatan yiyecek elemanlarının karbonhidratlar olduğu düşünülerek, bol protein ve bol yağ yedirtenidir. Eskimolar örnek alınmakta ve bunların çok bol miktarda yağ yemelerine karşılık, şişmanlamadıkları, aynı miktar karbonhidrat alanlarınsa, bazal metabolizmaları, alman fazla miktarı yakabilecek kapasitede değilse, şişmanladıkları belirtilmektedir. Bu tür bir rejim örneği şöyledir:
Sabah kahvaltısında, bol yağda kızarmış sosis, jambon, yumurta, böbrek vb. şekersiz ekmek ve tereyağı yenecek; reçel, marmelât hiç alınmayacaktır. Öğleyin, yağlı et, omlet, sosis, salata, domates yenebilir; patates yenmemelidir. Ayrıca, yeşil sebze, bol yağlı peynirler, elma, ya da portakal alınabilir. Akşam yemeğiy-se, sabah kahvaltısıyla, öğle yemeğinin karışımı şeklindedir. Peynir, domates, su, istenen miktarda alınabilmekte, sek (acı) alkollü içkiler (sek beyaz şarap, cin, acı içkiler) içilebilmekte, fakat bira, rom, tatlı şaraplar, likörler içilmemektedir. Bu diyetin iyi yönleri, zayıflatması, kilo kaybından sonra dahi, rahatça uygulanabilmesi, tehlikesiz olmasıdır. Ama, kronik hastalığı olan, ya da sindirim sistemi bozuk kişilerin, bu diyeti uygulamamaları gerekir. Bu diyet taraftarlarının görüşüne göre, ilk salık verilen, bildiğimiz diyetin bir çeşit yavaş açlığa yönelttiği, buna karşılık burada, toplam kalori miktarının, her şeye rağmen azaltıldığıdır. Burada, ekmek, aslı kök olan sebzeler, patates, tatlı ve pastalar, et suyu dışı çorbalar, bira ve tatlı içkilerden sakınıl-malıdır. Beslenme bilimi otoriteleri de, bu rejimin zayıflattığını kabul etmekte, fakat bunun da sırasında bir düşük kalori rejimi olduğunu söylemektedirler, çünkü çok yağ yiyenler: a) Yağm fazlasını, bir süre sonra yiyemezler, b) Karbonhidrat da yemeyi istemezler.

Çocuklarda Şişmanlık

admin — Sat, 26 Apr 2008 06:32:33 +0000

Bilindiği gibi, insanların, hayvanların ve bitkilerin, diğer bir deyimle yaşayan tüm yaratıkların en küçük yapı parçası, yapı elemanı hücredir. Hücreler daima ikiye bölünerek her bir hücreden iki ayrı ve yeni hücre meydana gelir. Bir süre sonra bu iki yeni hücreden her biri de ikiye bölünerek 4 hücre meydana gelmiş olur. Böylece, hücrelerin sayıları devamlı bir artış gösterir.
Hücreler bir taraftan böyle bölünür ve çoğalırken, diğer taraftan da yaşlanmış ve yaşama yeteneğini kaybetmiş hücreler ölürler ve çeşitli yollardan vücuttan dışarı atılırlar. Şu halde doğa, insan vücudunu oluşturan hücrelerin bir taraftan çoğalmasını, diğer taraftan da Ölmeleri sonucu azalmasını öngörmüştür. Aynen ağaçlarda gördüğümüz gibi, bir taraftan yapraklar yaşam gücünü yitirir, sararıp dökülürken, diğer taraftan da taze yeşil yapraklar doğar ve gelişirler. Demek oluyor ki, doğa yaşayan yaratıklarda iki güç arasında bir denge oluşturmuştur. Ancak, bu denge doğuştan ölünceye kadar yaşam boyu aynı düzeyde sürüp gitmemektedir. Insan yaşına ve çeşitli koşullara göre bu denge değişir.
Özellikle ana rahminde ve doğumdan sonra takriben 25 yaşına kadar bu denge çoğalmadan yanadır. Böylece, 25 yaşma kadar insan vücudu sürekli bir büyüme ve gelişme gösterir. 25 yaşından sonra denge değişir. Çoğalma mekanizması yavaşlar ve fakat durmaz. Yani, hücrelerin çoğalma oranında bir azalma görülür. Oysa, yaşamını kaybeden ve Ölen hücrelerin sayıları ise çoğalır. Böylece, 25 – 60 yaşları arası, hücrelerde çoğalma ve Ölmeler takriben aynı orandadır. Şu halde, bu yaşlar arasında insan vücudunda büyüme ve gelişme hemen hemen durur. 60 yaşından sonra ise, hücrelerde çoğalma azalır ve ölümler çoğalır. Bu nedenle, ileri yaşlarda insanların zayıfladıkları ve hatta vücut yapılarında orantılı olarak bir küçülmenin yer aldığını görürüz.

Gebelik süresince, ana rahminde sayıları süratle çoğalan ve böylece, çocuğun büyümesine ve gelişmesine yardımcı olan hücreler için başta protein olmak üzere vitaminlerin ve minerallerin gerekli olduğunu daha önce belirtmiştik. Eğer anne gereğinden fazla kalori alırsa, bu kaloriler yağ dokusu olarak vücutta yerleşirler ve şişmanlık başlar demiştik. Annenin gebelik esnasında aşırı beslenmesi ve dolayısıyla şişmanlamasının hem doğumu uzun sürdürerek güçleştirdiğini ve hem de çocuğun iri ve normalden büyük olarak doğum yolunu geçmesinin güç olmasına neden olduğunu bundan önceki bölümde belirtmiştik.Şimdi ise, annenin aşırı şişmanlığı ve dolayısıyla çocuğun normal ağırlığın üstünde doğmasının diğer bir sakıncasına değinmek istiyoruz.

Doğan çocuğun, normal kabul edilen ağırlığın üzerinde bir kiloda doğması ne anlam taşır sorusunu cevaplandıralım.Hücreler anne rahminde çoğalırlarken büyüklüklerine, şekillerine ve görevlerine göre ayrılır, gruplaşırlar. Böylece de kaslar, kemikler, sinirler, guddeler, organlar ve sistemler oluşur. Şu halde, hücreler bulundukları yerlere ve görevlerine göre çeşitli cinslere ayrılmışlardır: Adale hücresi, beyin hücresi, kemik hücresi ve diğerleri. Bunlar arasında bir de yağ hücreleri vardır, insan vücudunda. Bu yağ hücreleri de diğer hücreler gibi ana rahminde oluşmaya başlarlar ve her doğan çocukta kesinlikle az veya çok bir miktar yağ hücresi vücudunun muhtelif yerlerinde bulunur. Eğer bu yağ hücreleri gereğinden fazla oluşmuş ise, ana karnından çocuk iri, şişman ve yağlı doğar. Böylece, normalden ağır doğan bir çocukta, diğer hücrelere oranla gereğinden fazla yağ hücreleri ve bunların oluşturduğu yağ birikimi var demektir.
Doğa kanununa göre, yeni doğan bir çocukta her cins hücre süratle bölünüp sayıları çoğalacağına, böylece de gelişme ve büyüme yer alacağına göre, mevcut yağ hücreleri de bölünüp sayıları artacağı tabiidir. Bu kurala göre, doğuşta gereğinden daha yüksek oranda yağ hücrelerinin bulunması, gelecekte yağ hücreleri sayısının ne kadar çok olacağını tayin güç değildir. Bu ise, çocuğun ileride şişman bir kişi olacağını gösterir. Ayrıca, araştırmalar, normalin üstünde bir ağırlıkta ve yağlı doğan çocukların gelecek için şişman bir kişi adayı olduklarını kanıtlamıştır.

Yine araştırmacılar, çocuklarda şişmanlık ile ilgili olarak diğer önemli bir hususu aydınlatmış ve bilimsel olarak doğruluğu kanıtlanmıştır. O da şudur: Yeni doğan çocuğun özellikle ilk yaşında aşırı beslenmesi, vücut ağırlığının normalin üstünde artması ve şişmanlaması, doğuştan mevcut yağ hücrelerinin çoğalmalarına, ilave olarak yeni yeni yağ hücrelerinin doğmasına neden olmaktadır. Böylece, eski hücreler bölünüp sayıları artarken, yeni ilave hücreler de meydana gelmekte ve bunlar da bölünerek çoğalmaktadırlar. Demek oluyor ki, doğumdan sonra, çocuğun gereğinden fazla beslenmesi, fazla kilo alması ve vücutta gereğinden fazla yağ dokusunun birikmesinin bazı sakıncalara neden olduğu kanıtlanmıştır.

Bu sakıncalar, kısa ve uzun vadeli sakıncalar olmak üzere iki gruba ayrılır. Kısa vadeli sakıncalar arasında, bu tür çocukların daha geç yürümeye başladıkları ve bunlarda çarpık bacak ile düztabanlığın daha sık görüldüğü yer alır. Uzun vadeli sakıncalara gelince: Bu çocukların ileride şişman kişiler oldukları tespit edilmişti. Yani, bunlar gelecek için şişmanlık adaylarıdırlar. Yine bu konudaki araştırmalara göre, anne sütü ile beslenen çocuklarda şişmanlık, diğer süt ve mamalarla beslenmelere oranla daha az görülmektedir.

Çocuklarda şişmanlık konusunu özetlersek, diyebiliriz ki: Zararlarını daha önce sıraladığımız şişmanlık, anne karnında ve yaşamın ilk yılında başlayabilmektedir. Bu nedenle, anne gebelik süresince fazla beslenmemelidir ve böylece doğacak çocuğun normalden fazla kilo alması önlenmelidir. Ayrıca, anne, sağlıklı yaşam açısından, normal kiloda doğan çocuğunun ,bir yaşma kadar fazla beslenmemesine ve kilosunun normalin üstünde bir artışa gitmemesine önem göstermelidir. Yeni doğan çocuk, alması gereken kiloyu almalı ve gereksiz yere aşırı beslenmemelidir.

ZAYIFLAMA METOTLARI VE BU KONUDA TEMEL PRENSİPLER

admin — Thu, 24 Apr 2008 15:10:55 +0000

Ünlü bilgin Ibni Sina;
«Sağlığını korumak isteyenler, yiyecekleri ve içecekleri besinlere çok dikkat etmelidirler. Açlık hissetmeden önce yemek yenmeli ve gıdaların cinsine ve miktarına dikkat edilmeli ve hiçbir zaman mide tam doluncaya kadar yenmemelidir,» demiştir.
Böylece, Ibni Sina’nın bin yıl önceki beslenme ve sağlıkla ilgili önerileri, bugün de geçerli ve çok önemli kabul edilmektedir.
Aslında, doğa insan vücudunda bir denge oluşturmuştur, beslenme açısından. Bu da, günlük alman kaloriler ile harcanan kaloriler dengesidir. Kişi, yürürken, konuşurken, günlük işlerini ve hareketlerini yaparken ve hatta uyurken enerji harcar. Bu enerjiyi de günlük aldığı gıdalardan sağlar. Eğer aldığımız kalorilerin tamamım harcayamazsak, arta kalan kaloriler vücutta yağ hücrelerini oluşturur ve yağ tabakaları halinde birikir. Buna şişmanlık diyoruz. Aksi olduğu takdirde, yani harcadığımız kalori toplamını günlük aldığımız gıdalardan sağlayamazsak, meydana gelen açık, daha önce vücutta kalmış ve depolanmış yağların yanmaları ile sağlanır. Buna da zayıflama diyoruz. Şu halde, şişmanlık veya zayıflık, doğanın kurduğu dengenin bozulduğunu gösteren durumlardır.
Şişmanlık Hudutları ve Ne Kadar Şişmansınız?
Daha önce de belirttiğimiz gibi kişilerin yaşlarına ve boylarına göre, normal veya ideal adı verilen kilo çizelgeleri oluşturulmuştur. Şişmanlık hududu ise bazı bilginlere göre, ideal kilodan % ,10 fazlası, bazılarına göre % 15 fazlası, diğer bazı bilginlere göre ise % 20 fazlasıdır. Biz de, büyük çoğunluğun görüşüne katılarak, şişmanlık hududunu (kitabımızın 12′nci bölümünde yer alan) çizelgelere göre % 10 fazlası ve üstünü kabul ettik. Aşırı şişmanlık hududu ise, ideal kilodan % 20 fazlasıdır, bize göre. Örnek verelim:
îdeal kilo Şişmanlık hududu Aşırı şişmanlık hududu
50 kilo için 60 kilo için 70 kilo için 55 ve üstü 66 ve üstü
77 ve üstü 60 ve üstü
Yukarıdaki değerlendirmelere göre, ideal kilodan birkaç kilo fazlası normaldir, önemli değildir, üzülmeye ve telaşlanmaya gerek yoktur. Esasen tüm bilginler, % 10 fazlasına kadar kilo artışlarını normal kabul ederler ve bu gibi kişilere şişman demezler ve şişmanlık de yimini de kullanmazlar. Nihayet, bu gibi ideal kilonun üstünde olanlara bir, iki veya iki, üç kilo fazlası var derler.
Fazla Kilolar ve Rejimler:
Yaşamın bütün sorunlarında olduğu gibi, fazla kiloları atmada ve zayıflamada başarılı olabilmek için, bazı ön şartları kabul etmek gerekir, zayıflamaya başlamadan önce. Bunları şöyle sıralayabiliriz:
1) önce fazla kilolarını vererek zayıflamanın kendisi için yararlı olacağına inanmak.
2) Önerileri yapmak,
3) Sabretmek. •
Bu şartların ancak yerine getirilebilmeleri halinde gerçek ve kalıcı bir zayıflama sağlanır. Bu şartlar ise, bir irade işidir. Zira, görülmüştür ki, bir konuya kolayca başlayan ve kolayca vazgeçip bırakanlar, daima kararlarında başarıya ulaşamamışlardır.
Genel olarak, zayıflama metotlarında aşırı ve ileri derecede bir rejim, enerji bakımından yetersiz bir beslenmeye götürür ki, bunun sonucu sağlık açısından şişmanlığın zararlarından kat kat fazladır. Çok sıkı bir rejim ile kısa bir sürede fazla kilo vermenin zararlarını şöyle sıralayabiliriz: Vücuttaki yağların süratle erimeleri sonucu, el ve ayaklarda titremeler başlar, vücutta sarkmalar görülür, iç organlarda düzensiz çalışmalara, karın boşluğunda bağırsakların aşağıya doğru düşmelerine, kalp çarpıntılarına ve sinirli olmaya yol açar. Sinirlerin etraflarında çevrelenen ince yağ tabakaları da eriyince, tüm organlarda ve sistemlerde sinirsel bozukluklar kendilerini gösterirler. Ayrıca, vücutta genel direnç düşer. Bu saydığımız, çok sıkı rejimlerin uygulanması ve çok kısa zamanda zayıflamaların, sonuçları bilimsel olarak kanıtlanmıştır.
insanlar, yaradılış gereği olarak bir şeyin azlığına veya yokluğuna uzun zaman; çok şeyin ve hele uzun süre yokluğuna ise, ancak kısa bir süre dayanabilirler. Zira, insanlarda fedakârlık ve mahrumiyet duygusu (hissi) sınırlıdır. Kısa bir zamanda hızla zayıflamak için kişinin alıştığı ve kendisini şişman hale getiren birçok yiyeceklerden ve içeceklerden uzak durması ve hemen hemen aç kalması demektir. Bir insan ne kadar azimli ve iradeli olursa olsun, bu kadar geniş kısıtlamaya ne kadar zaman dayanabilir?
Çeşitli ülkelerde yapılan araştırmalar göstermiştir ki, bu tür rejimler nep kısa süreli olmuşlardır. Zira, yukarıda saydığımız zararların yanı sıra, doğa kanununa ters düşen böyle bir rejim, er geç sona ermekte ve kişi de verdiği kiloları kısa bir zamanda tekrar almaktadır.
Kısa zamanda fazla kilo verenlerin, sonra verdikleri kiloları aldıkları, yine zayıfladıkları, daha sonra tekrar verdikleri kiloları aldıkları maalesef çok görülmüştür ve beslenme kitaplarında yer almıştır. Ancak, bugün bilimsel açıdan bu durumun devamlı şişman olmaktan daha tehlikeli olduğu kanıtlanmıştır. Zira, bu durum, vücuttaki dengenin kısa zamanda ve sık sık bozulmasına, bunun da kalp, damar, karaciğer, böbrek ve diğer organları etkilediği, sinir sistemini ve hormonal dengeyi bozduğu tespit edilmiştir.
Zayıflamada esas amaç, fazla kiloları atarak, ağırlığı normal düzeye indirmektir. Ancak, bu yukarıda izah ettiğimiz nedenlerden dolayı, hızlı ve kisa bir zaman içinde olmamalıdır. En ideal zayıflama, verilmesi gereken kiloları yavaş ve daha uzun bir sürede vermektir. Böylece vücutta yer alan organlar ve sistemler yavaş yavaş bu tedrici kayba alışırlar ve adapte olurlar.
Bugüne kadar önerilmiş ve halen de önerilmekte olan pek çok çeşit zayıflama rejimleri mevcuttur. Ancak, hemen şunu ifade edelim ki, her reçete herkese aynı yararı sağlamaz. Zira, dikkate alınması gerekli bazı faktörler vardır, bir zayıflık reçetesinin yararlı ve uygulama olanağı olabilmesi için. Bunları şöyle özetleyebiliriz: Kişilerin sağlık ve özel durumları, yaşları, şişmanlık dereceleri ve ne kadar kilo vermesi gerektiği, kişilerin ve ayrıca bulunduğu toplumun sosyal ve ekonomik durumları, nihayet her yörenin ve toplumun kendine öz alışkanlıkları, gelenekleri ve mutfakları ile yemeklerin pişirilme tarzları. Bu itibarla Amerika’da veya ingiltere veya Japonya’da o yöre halkının zayıflamaları için yazılmış reçeteleri başka bir ülkede uygulamak hem mümkün olmaz ve hem de yararlı olmaz. Buna bir örnek verelim:
Amerika’da ve ingiltere’de esas gıda ettir, süttür ve patatestir. Bizdeki gibi taze veya kuru sebze yemekleri yoktur. Onlar daima yedikleri etin yanında daha çok kızarmış patates ve bazen de haşlama biraz sebze koyarlar. Onlar için sebze yeşil salatadır. Salatayı severler ve vitamindir derler. Bu ülkelerde şişmanlığın esas nedeni yağ ile çikolata, pasta ve çok yedikleri şekerli, maddelerdir. Bunlar ise yüksek kalori sağlayan gıdalardır, îşte bu nedenle, bütün Amerikan ve ingiliz beslenme ile ilgili kitaplarında ve önerdikleri zayıflama rejimlerinde prensip olarak tatlı ve şekerli, yani karbonhidratları kaldırmak, yağı çok azaltmak, gerek öğle ve gerekse akşam yemeklerinde et veya balık yenmesidir. Buna ilave olarak rejimde süt, salata ve meyve yer alır. Diğer taraftan Amerika ve ingiltere’de esas gıda olan et, balık, süt, yumurta genel olarak halkın kazancına göre pahalı değildir, az gelirliler de alabilir. Bize gelince, bütün bu ana gıdalar genel olarak orta sınıflar için pahalıdır. Şu halde, bir Amerikan rejimi Önerir ve günde iki öğün et veya balık veya tavuk yenecektir dersek, bizde bu öneri kime yarar? Ancak, geliri yüksek düzeyde olan sınırlı bir toplum yararlanır. Büyük kitleye seslenmez. Diğer taraftan, Türkiye gibi bir ülkenin hemen her yöresinde bu yiyecekleri ucuz ve taze sağlamak mümkün müdür? Diğer bir husus da, bu yabancı reçetelerde besinler ve yiyecekler ölçülere göre verilmektedir. Bizde acaba kaç kişinin mutfağında terazi vardır?
Sonuç olarak diyebiliriz ki, bu konuda bize kopya yaramaz ve lüks kalır, çünkü uygulama yanı yoktur. O halde ne yapmalı? Şişmanlık, harcanandan çok, alman kalorilerin vücutta depo edilmesi olduğuna göre, bizdeki şişmanlıkların esas nedenlerini araştırmak ve ona göre bir reçete yazmak gerekecektir. Ayrıca, bizde et, balık ve tavuktan sağlanan proteini çok daha ucuza yerli bitki île yaş ve kuru sebzelerden sağlamak mümkündür. Şu halde, bizim gibi kuru, taze, meyve ve sebzeleri, değişik un ve ürünleri ile çeşitli ekmekleri bulunan bir ülkeye, zayıflama konusunda ayrı bir reçete yazmak gerekir.
işte bu görüşten hareket ederek biz «KOLAY VE SAĞLIKLI ZAYIFLAMA» reçetesini Önereceğiz, kitabımızın 8′inci bölümünde, (önerilerimiz ve Kalori Sarfiyatını arttırıcı Metotlar).

ŞİŞMANLIĞIN ZARARLARI

admin — Thu, 24 Apr 2008 11:40:50 +0000

Özellikle sürekli olan şişmanlıkların meydana getirdiği çeşitli zararların yanı sıra, birçok hastalıklara ve hatta erken ölümlere neden olduğu bilimsel olarak kanıtlanmıştır. Bu itibarla aşırı ve sürekli şişmanlığın sakıncaları tahminin çok üstündedir. Şişmanlık hareketsizliğe neden olur. Bunun ise, sağlığımız için çok zararlı olduğu bir gerçektir. Yürüyüşler, spor hareketleri moda ve hatta zorunlu kabul edildiği günümüzde, vücudumuzda birikmiş kilolarla yağların hamallığına gerek yoktur.
Kişi fazla şişmanlayınca, kadının ve erkeğin vücutlarının genel olarak deri altlarında ve ayrıca, çeşitli” yerlerinde örneğin, boyunda, göbekte, bel ve kalçalarda yağlar toplanır ve böylece de estetik görünüm bozulur. Bunun yanı sıra, fazla kilolar karın boşluğunda yer alan bağırsaklar, böbrekler ve karaciğer gibi organların çevrelerinde, keza göğüs boşluğunda yer alan organların, bu arada kalbin çevresinde yağ tabakaları oluşur ve bu organların normal ve rahat çalışmalarına engel olur. Yine bu arada belirtmemiz gereken bir husus daha vardır. Kadınlık ve erkeklik hormonlarını salgılayan bezlerde (guddelerde) de yağlanmalar yer alır. Böylece, bunların çalışmalarında yavaşlama, dolayısıyla salgıladıkları hormonlarda bir azalma olur ve bu arada cinsel güç de azalır. Ayrıca, yine bu hormon düzensizliğine bağlı olarak, kadınlarda âdet bozuklukları ve kısırlık da görülür.
Aşırı şişmanlık ise, daha ileri derecede olmak üzere organların yağlanmasına, düzensiz çalışmalarına ve hormonal dengenin bozulması gibi çeşitli hastalıklara sebep olmaktadır. Şişmanlarda daha sık görülen hastalıkları şöyle sıralayabiliriz: Nefes darlığı, akciğer, karaciğer ve safra kesesi hastalıkları ile safra kesesinde taş oluşumu, kalp ve damar hastalıkları ve buna bağlı yüksek tansiyon hastalığı, şeker hastalığı, eklem ve adalelerde romatizmal ağrılar, işte, bütün bu hastalıkların kronikleşerek (müzminleşerek) sürmesi sonucu olarak da maalesef erken ölümler yer almaktadır.
İleri derecede şişmanlığın diğer zararlarına gelince: Şişmanlarda varisler daha sık görülmektedir. Ayrıca, şişmanlarda vücudun mikroplu ve ateşli hastalıklara karşı savunması, zayıf bünyelilere nazaran daha az ve yavaştır.
Şişmanlığın, özellikle kadınlarda neden olduğu bir başka zararı da ruhsal yapıda değişme ve aşağılık kompleksinin doğmasıdır. Bilindiği gibi hanımlar, erkeklere nazaran çok daha fazla giysilerine ve dış görünüşlerine önem verirler. Şişman olduğu için giydiğini kendisine yakıştıramayan kadının üzüntüsünü hep biliriz. Ayrıca, bunlarda, giydiğini üstüne yakıştıranlara karşı da bir üzüntü ve kıskançlık hissi duymaktadırlar. «Sen incesin, ne giy sen sana yakışır, ama bana olmuyor,» sözünü çok işitmişizdir. İşte bu, gizli olan kıskançlık duygusunu açıklamaktadır. Genel olarak toplumda ve toplantılarda aynı yaşta olan hanımlar arasında zayıf olanlar, şişmanlara nazaran «ne ince ve ne de zarif kadın,» sözleriyle daha çok ilgi toplamaktadırlar. İnsanın, kendisini diğerlerinden daha az beğenildiğini görmesi ve hatta sanması dahi bazı insanlarda ve özellikle kadınlarda bir aşağılık kompleksi yaratmaktadır. Bu ise, kişiyi hayatta mutsuz ve küskün yapar. Şu halde, şişmanlık kişilerin vücutları kadar psikolojik yapılarını da etkiler.
Gereğinden fazla ve Özellikle yağlı ve şekerli yemekler yemek, yüksek alkollü içkileri fazla almak, az hareket etmek, az yürümek veya hiçbir şekilde spor yapmamak insanı şişmanlığa götürür. Erken veya geç ihtiyarlamak da, bünye yapısıyla ve yaşam tarzıyla yakından ilgilidir.
Bünyeyi iyi, sağlıklı ve daha uzun kullanmak için yaşam düzeni rastlantılara bırakılmakla sağlanmaz. Yukarıda saydığımız şişmanlık nedenleri ise, yaşamı raslantılara bırakmak demektir. Bakımsız eşya gibi, bakımsız vücut da çabuk yıpranır sözü çok doğrudur. Bilimsel açıdan «şişmanlık yaşlanmayı kolaylaştırır,» görüşü de doğru ve geçerlidir.