Beyindeki ilgili alanların yıkımı sonucu, konuÅŸma veya konuÅŸulanı anlama yeteneÄŸinin kaybolmasıdır. Disfazi, aynı durumun daha hafif bir belirtisidir. Ku­ramsal olarak, motor veya duyusal afazi­den söz edilir, çünkü beynin konuÅŸmay­la ilgili baÅŸlıca bölgeleri afferent veya duyusal ve efferent veya motor alanlara ayrılmıştır. Duyu alanı, temporal lobun üst bölümündedir ve fonksiyonu, yazılı veya konuÅŸulan kelimelerin anlaşılmasıy­la ilgilidir. Motor alan ise, frontal lobun önündedir. “KonuÅŸma merkezi” bey­nin hakim yarısındadır, yani, saÄŸ elle­rini kullananlarda sol yarıkürede, sol el­lerini kullananlarda saÄŸ yarıkürededir. Yine teorik olarak, bu alanlarda, beyin yüzeyinde olan bir yıkım sonucu, kelime sağırlığı (iÅŸitme duyusu saÄŸlam olduÄŸu halde, kelimelerin anlaşılamaması) ve ke­lime körlüğü (görme duyusu saÄŸlam olduÄŸu halde, okunan kelimelerin anlaşı­lamaması), motor afazi (kiÅŸi ses çıkara­bilir, fakat kelime söyleyemez), agrafi (elin hareket yeteneÄŸi normaldir, fakat kiÅŸi, yazı yazamaz) ortaya çıkar. Gerçek­te, kelime sağırlığı veya körlüğü, konu-ÅŸabilme yeteneÄŸini de etkiler, çünkü ki­şi, kendi dediklerini anlayamayınca, saç­ma konuÅŸmaya baÅŸlar. Genellikle, be­yinde yıkım veya hastalık, birkaç bölgeyi birden etkilediÄŸinden, karışık belirtiler ortaya çıkar. ÇoÄŸunlukla, kelimelerle dü­şündüğümüzden, ciddi afazi, karışıklığa yol açar.