Beyindeki ilgili alanların yıkımı sonucu, konuÅŸma veya konuÅŸulanı anlama yeteneÄŸinin kaybolmasıdır. Disfazi, aynı durumun daha hafif bir belirtisidir. KuÂramsal olarak, motor veya duyusal afaziÂden söz edilir, çünkü beynin konuÅŸmayÂla ilgili baÅŸlıca bölgeleri afferent veya duyusal ve efferent veya motor alanlara ayrılmıştır. Duyu alanı, temporal lobun üst bölümündedir ve fonksiyonu, yazılı veya konuÅŸulan kelimelerin anlaşılmasıyÂla ilgilidir. Motor alan ise, frontal lobun önündedir. “KonuÅŸma merkezi” beyÂnin hakim yarısındadır, yani, saÄŸ elleÂrini kullananlarda sol yarıkürede, sol elÂlerini kullananlarda saÄŸ yarıkürededir. Yine teorik olarak, bu alanlarda, beyin yüzeyinde olan bir yıkım sonucu, kelime sağırlığı (iÅŸitme duyusu saÄŸlam olduÄŸu halde, kelimelerin anlaşılamaması) ve keÂlime körlüğü (görme duyusu saÄŸlam olduÄŸu halde, okunan kelimelerin anlaşıÂlamaması), motor afazi (kiÅŸi ses çıkaraÂbilir, fakat kelime söyleyemez), agrafi (elin hareket yeteneÄŸi normaldir, fakat kiÅŸi, yazı yazamaz) ortaya çıkar. GerçekÂte, kelime sağırlığı veya körlüğü, konu-ÅŸabilme yeteneÄŸini de etkiler, çünkü kiÂÅŸi, kendi dediklerini anlayamayınca, saçÂma konuÅŸmaya baÅŸlar. Genellikle, beÂyinde yıkım veya hastalık, birkaç bölgeyi birden etkilediÄŸinden, karışık belirtiler ortaya çıkar. ÇoÄŸunlukla, kelimelerle düÂşündüğümüzden, ciddi afazi, karışıklığa yol açar.

