Gelişmiş hayvanların çoğunun vü­cudu, sert kemiklerden oluşmuş bir is­kelet çatının etrafında yer alan çeşitli dokular ve kaslardan oluşmuştur. Kalp, vücudun ihtiyacı olan oksijeni çeşitli yerlere gönderebilmek için pompalama görevini yerine getirir. Akciğerler, vü­cudun ihtiyacı olan oksijenin alınma­sını ve vücuttaki kimyasal değişmeler sonucu meydana gelen karbon dioksidin dışarı atılmasını sağlarlar. Böb­rekler, çeşitli maddelerin vücutta ya­kılmaları sonucu oluşan zehirli ya da yararsız birçok maddeyi boşaltım ka­nalları araalığıyle dışa atarlar. Hare­keti ise kemik ve kas sistemleri sağlar. Kemiklerin sert olmasında, dayanık­lılığında, içlerinde bulunan kalsiyum fosfat bileşiği önemli bir rol oynar. Bu nedenle besinlerde yeterli miktarda kalsiyum ve fosfat bulunması gerekir. Kanda, dokulara oksijen ve dokular­dan karbon dioksit taşıyan organik bi leşiğe hemoglobin adı verilir. Bu bile­şiğin formülünde demir bulunur. Kan hücrelerinde bol oranda potasyuma rastlanır. Kan serumunda ise, çeşitli .maddelerin tuzlarının belirli oran ve miktarlarda bulunması gereklidir. İşte bu maddelerin beslenme yoluyle vü­cuda alınması gerekir. Kalsiyum, de­mir ve iyot bu minerallerin en önemli­leridir.
Kalsiyum, süt ve peynir gibi süt ürünlerinde bol miktarda bulunur. Bü­yüme çağında olan çocuklarda, gebe kadınlarda ve bebeklerini emziren ka­dınlarda kalsiyum ihtiyacı yüksektir. Âdet sırasında bir miktar kan kaybet­tiklerinden kadınların demir ihtiyacı erkeklerinkinden fazladır, iyot, kalkanbezinin (tiroid) çalışması için ge­reklidir. Denizden uzak yerlerde ya­şayanlar, bu maddeden yeterli mik­tarlarda almazlarsa, kalkanbezî bü­yümeleri, guatr görülür. Denizden esen rüzgârların ulaştığı bazı bitkiler­de ve deniz hayvanlarında bu mad­de bol bol vardır. Bu tür besinlerin az olduğu bölgelerde, iyodun tuz halin­de yemeklere katılması gerekir.

Bu Sayfayı Arkadaşlarınıza Gönderin..!