Hastalık yapıcı (pato­jen) organizmaların, büyümelerini önle­yen ve bu organizmaları yok edebilen, bazı mikroorganizmalar veya mantarla­rın oluşturduğu maddelere verilen genel addır. Penisilin, streptomisin, kloranfe-nikol, terramycine, aureomisin, en iyi bilinen antibiyotiklerdir. Her yıl yeni an­tibiyotikler elde edilmektedir, fakat çok kullanılan her antibiyotik, zamanla, ken­disine dirençli organizmaların oluşumu­na yol açmaktadır. Bu mikropların di­renç kazanması, antibiyotiklerin dikkat­sizce kullanılmaları sonucu, daha da önemli bir sorun olmuştur. Bundan ötü­rü, basit hastalıklarda, antibiyotikler kul­lanılmamalıdır ve mümkünse, ancak et­ken mikrobun teşhis edildiği ve duyarlı olduğu antibiyotik saptandıktan sonra, o antibiyotik hastaya verilmelidir. An­tibiyotikler, yeterli dozlarda en az beş gün kullanılmalıdır.Antibiyotiklerin tedavi alanına girdi­ği 1950′li yıllardan itibaren mikroplu hastalıklardan ölüm oranında büyük azal­malar olmuş; pek çok hastalığın kat’i tedavisi gerçekleşmiştir. Eski yılların korkunç hastalıkları belki ortadan kalk­mamış, ancak korkunç olma niteliklerini kaybetmişlerdir.

Bu sayfa için yorum yazın