GAMMA GLOBULİN. Antikorların çoğu, gamma globulin sınıfı proteinler­dir (bkz. Allerji). Globulinler, tuzlu eri­yiklerde eriyebilen, saf suda eriyemeyen proteinler olup, elektroforetik hareketli­liklerine göre {elektrik akımı geçen bir alandaki hareketliliklerine göre) üç grup­ta sınıflandırılırlar: Alfa globulinler en hareketli, beta globulinler orta derecede hareketli ve gamma globulinler de en az hareketli olanlarıdır. Buna göre, gamma globulinler, diğer proteinlerden ayrılabi­lir ve ayrıldığı zaman da, antikorca çok zengin bir protein kitlesi oluştururlar (antikorlar hakkında bilgi edinebilmek için, “Allerji” konusuna bakınız); böy­lece, bu grup protein, pasif bağışıklık sağlamak amacıyla kullanılabilir. Pasif bağışıklık sağlamak için, gamma globu­linler, iki şekilde elde edilebilir: Birin­cisinde, içinde belirli bir toplumda geçi­rilmiş olması muhtemel hastalıklarının antikorlarının bulunduğu varsayılan bir erişkin serumu kullanılır, ikincisinde ise, korunulması gerekli hastalığın iyileşme devresindeki hastaların gamma globuli-nin uygulandığı hastalıklar, kızamık, vi-ral hepatit, san humma, bazen kaba­kulak, inekte çiçek hastalığı (bkz.), çi­çek, tetanos ve yeni doğanın hemolitik hastalığıdır (bkz.). Yeni doğanın hemo­litik hastalığında, ana kan dolaşımında, fetus’a (bkz.) ait Rh-pozitif hücreler bu­lunur ve bu durumda, yeni doğanı he­molitik hastalıktan korumak amacıyla, anayı, yüksek miktarda, içinde tam ol­mayan anti-D rhesus (Rh faktörüne adı­nı veren maymun türü) antikoru bulunan gamma globulin verilebilir, bkz. Yeni Doğanın Hemolitik Hastalığı.

Bu sayfa için yorum yazın