“Onun varlığı mutluluk kaynağımızdır ama yokluğu hıçkırık olur, gözyaşı olur çoğu zaman” der bir arkadaşımız yüreğinin sesiyle. Yine bir şarkıda; Bir rüyadır gelir geçer, her aşk bir gün hayal olur, unutulmaz denen günler unutulur unutulur….. demiş Banu o muhteşem sesiyle, Ayrılık; sizi kendinizden alan tarif edemediğiniz Aşk’a dahilmiş… Kim ister ki muhteşem aşk sonrası ayrılığı yaşamayı, derinden sarsılmayı. Doğanın gereğidir aslında her ne kadar kabul edilmesede başlangıçların karşılığı bitişler. Yüreklerde ne büyük acıdır yere göğe sığdırılmayan sevgilinin vefazsızlığı. Hatırladıkça kanar, kanadıkça acıtır insanın yüreğini. Dağılıp divane olmuştur kadını, erkeği büyük aşk sonrası ayrılık gerçeğinin yakıcılığıyla. Artık göremeyecek, sesini duyamayacak olmak… Dayanılmaz gibi görünse de bu yakıcı acıya dayanmayı öğrenir insan biten her aşk ile. Şiirler yazılmış ayrılığı anlatan, şarkılar bestelenmiş, ayrılık öyküleri filmlere konu olmuş… Ayrılığı yaşamanızı istemeyiz elbette, yalnız hayatın acı gerçeğini de kabul etmeliyiz, yüzleşmeyi öğrenmeliyiz, duruşumuzla gücümüzü ortaya koymalıyız. Ayrılma düşüncesiyle başlanmaz hiçbir ilişkiye yalnız bizi bizden almasına izin veremeyiz acıların, Ayrılığı bir de resimlerle, resimlere yazılmış güzel sözlerle anlatalım istiyoruz.

Tüm yakarışlara rağmen gidiyordur vazgeçemediği sevgili, Yüreğinin acısı gözyaşına dönüşür, acıtarak süzülür yanaklarından….

Bu sayfa için yorum yazın