KOCAKARI İLAÇLARI

KOCAKARI İLAÇLARI. Bu ilaçlar, ya şarlatanlarca ya da klasik tıp yöntem­lerine bağlı kalmamış, fakat bu ilaçla­rın iyileştirici özelliklerine içtenlikle inan­mışlar tarafından salık verilir (Bizim burada ilgilendiğimiz bu ikinci gruptur). Bu kişilerin çoğu “profesyonel” grupla­ra bağlıdır ve bu örgütlerin şu özellik­leri vardır:1. Genellikle, bir kişi tarafından kurul­muştur.
2. Hemen hepsi, bir “sistem”e bağlıdır. Kuramlarının çoğu, “tüm hastalıklar” diye sınırlandırılmıştır.
3. Bilimsel tıptan farklı olarak, verileri bilimsel iyileştirme ölçülerine uymaz.
Bunlara rağmen, bu gibi organizas­yonların birçoğu gelişmektedir. Bunun nedenlerini sorup, alaycı ve küçümser cevaplar vermek istersek; a) Toplumun kolay kanabildiğim, b) Hastalıkların ço­ğunun psikolojik faktörleri olduğunu söyleyebiliriz. Gerçekten, pek çok hasta­lık kendiliğinden iyileşebilir; fakat bu tip örgütlerin başarısını gerçekçi bir tu­tumla, klasik tıbbın başarısına bağlamak doğru olabilir, çünkü klasik tıp, hasta­lıkların şeklini değiştirmiştir.
Günümüzde ise, klasik tıp, özel inanç­lara bağlanmış, ekserisi herhangi bir esa­sa bağlı olmayan tedavi yöntemlerine karşı şu iddialarla karşı çıkmaktadır:
1. Hastalıkların tek bir nedeni ve bir tek tedavisi olduğu doğru değildir. Böy­lece, her ne kadar D. D. Palmer’in oğlu, difteri nedeni olarak altıncı sırt omuru­nun çıkığından bahsetmekteyse de, buna inanacak kişilerin sayısının pek kabarık olmaması gerekir.
2. Klasik tıpta, halen bazı tedavilerin nasıl etkili olduğu bilinmemekteyse de, (örneğin, psikiyatride, elektroşok tedavi­si) doktorlar, bu yönde devamlı araştır­malar yapmaktadır. Doktor mümkün ol­duğu kadar, uyguladığı tedaviyi, sağlam, belirli araştırma ve bilgiye dayandırmaya gayret etmektedir. Öte yandan, kocaka­rı tıbbının uygulayıcıları, hiçbir zaman bulgularını, bilimsel gerçeklere dayandı-ramazlar.
3. Bazı iyileşme olaylarının “mucize” ni­teliğinde olduğu iddia edilmekteyse de, bu tip vakalar sayıca çok azdır ve bu alanda bilimsel bir iddiada bulunulamaz.
4. Kocakarı tıbbini uygulamanın tehli­kesi yoksa da, tedavisinin geciktirilme- mesi gereken vakalarda, bu gibi önlem­lerle oyalanmak çok yanlıştır.