Kategori: Estetik

Bizler ender ve sıradışı bir külte sahibiz. Bir zamanlar şişman olmak, sosyal başarıyı simgelerdi; bunun anlamı her gün “baştan aşağı donatılmış” bir masada oturabilme ve fazlasıyla beslenme olanaklarına sahip olmak demekti. İncelik ve zayıflık (ki buna o devirlerde “sıskalık” denilir­di) çoğunluğun içinde bulunduğu durumdu.

İşte bu yüzden, etli butlu olmak ve yuvarlak hatlar sıra-dışılık sayıldığından, böyle kişiler güzellik ilaheleri olarak kabul ediliyorlardı. O dönemlerde toplumun büyük bir kısmı için besin maddelerine ulaşabilmek rastlantısaldı.

Savaşlar, ayaklan­malar, kötü giden hasatlar kıtlık ve açlığa yol açıyordu. Her gün düzenli olarak ve açlık çekmeden yemek yiyebil­mek bir lüks sayılıyordu.

O günün koşullarında vücutta bi­riktirilen yağ kitleleri, yukarda anlatılan olası kötü koşullar sırasında kullanılabilecek değerli erzak gibiydiler. Kilo fazlalığı, bu günkü gibi olumsuz bir özellik değil, tam tersine olabilecek tersliklere karşı bir çeşit “risk sigor­tası” şeklinde algılanırdı.

Kilo fazlalığı, ender görüldüğü için bir sigortaya sahipmişçesine yaşanırdı.
O devirlerde şişmanlık aynı zamanda gürbüzlüğün so­nucu ortaya çıkan bir sağlık ölçütüydü. Başka bir deyişle, dolgun bir kadın, geniş kalçalan sayesinde rahatça doğum yapabilecek ve hamileliği de sorunsuz geçecek doğurgan bir dişi olarak görülürdü.

Günümüz de hâlâ, bir çok üçün­cü dünya ülkesinde, özellikle Kuzey Afrika’da ideal kadın böyle ifade edilir. Anadolu’da da yüzyıllardır aynı inanç vardır, örnek; Bereket Tanrıçası hey­keli fç.n.)
14 Kadın estetiğinin gelişimini irdeleyen sosyologlar, gü­zellik ilahelerinin dünyadaki sosyo-kültürel gelişmelerle birlikte adım adım değiştiğini söylerler.

Bazıları da, moda’nın kendini ifade etmesi için bir çı­kış yolunu bulup, o yolda ilerlediğini düşünürler.
Yüzyılın başında Paul Poiret isimli modacı vücutları korselerle sıkmayı ortaya atınca bu anlayışın yayılmasına yol açmıştır.

Bu durum kadınların vücutlarını bol giysilerin içinden çıkarmalarına neden oldu. Elbiseler vücuda sıkıca yapışıp hatları ortaya çıkarmıştı. Bunu takip eden yıllarda ise, ka­dın özgürlüğü hareketleri etkisini göstermiş, bu kez de “erkeksi” modeller giyilerek dişilik ilkelerinin reddi ifade edilmiştir.

Kadın cinselliği ile erkek cinselliğinin karşı karşıya gelmesinin yarattığı kaygı, Önce Freud tipi psikanalizde sonra da fikir düzeyinde yansımalarım bulmuştur. Resim­de erotizm yavaş yavaş yok olmaya yüz tutmuş, hatta Pi-casso, Buffet gibi ressamlar eserlerinde kadın vücudunu parça parça, geometrik şekillerde resmetmişlerdir.

Bu sosyo-kültürel olgulara paralel olarak, iki etken za­yıflığın öneminde belirleyici olmuştur. Bir yanda, ABD gi­bi bir ülkenin liderliğini yaptığı oburluğa varan bir etli butluluğun genellenmesi, öte yanda ise tıbbın, fazla kiloların sağlığı etkileyen Önemli bir risk etkeni olduğunu keşfetme­si.

Şu anda 2500 yılında olduğumuzu ve o günün tarihçile­rinin 20. yüzyıldaki kadın vücudunun nasıl olduğu konu­sunda bir araştırma yapmaya karar verdiklerini düşleyelim. Araştırmacılar, o günlerin kadın dergilerine ve sayısız fo­toğraflara bakıp, ince uzun kadın siluetlerinin, dolayısıyla zayıflığın ortak nokta olduğunu göreceklerdir.

Böylece ta­rihçiler, o dönemde tüm dünyadaki kadınların böyle oldu­ğu sonucuna varacaklardır.Biz de bugün, Rafael’in Venüsün üç Tanrıçası, Rubens’in Denizkızları veya bize daha yakın bir dönemde ölen Renoir’m çıplakları; Maillot’nun heykelleri veya Courbet’nin yıkanan kadınlarına bakarak aynı hatayı yapıyo­ruz.

Tüm bu saydığımız eserlerdeki ortak nokta, kadınların dolgun ve yuvarlak hatlı oluşlarıdır.Bizler de eskiden ka­dınların tombul ve balıketinde olduğu sonucuna varıyoruz. Oysa, yanıtlamamız gereken soru, bu sanatçıların eserle­rinde o dönemin gerçeğini mi yansıttıkları, yoksa ideal “dişi”yi ifade etmeye mi çalıştıklarıdır.

Tıpkı bugün, çağdaş dergilerde, okuyucularının düşlerindeki kadın imajının geliştirilmesine uğraşıldığı gibi…

Karındaki yağların alınması çok nazik bir işlemdir. Buna çirkin, biçimsiz bir göbeğin düzeltilmesi işi de dahil olabilir. Bazı kadın­lar hamileliğin, ya da çok kilo kaybetmenin neden olduğu çatlak izleri yüzünden oldukça üzülürler. Bunlar da temelde aynı olan bir işlemle ortadan kaldırılır. Yalnız, bu ameliyat daha kısa sürer. Karın küçültme işlemi yüz germe tekniğine uygun şekilde yapılır. Ancak, bu sırada sıra öbürünün tersidir. Bu ameliyatla fazla yağlar, deriler kesilip alınır, kaslar toparlanır. Kesik karnın alt kısmın­dan açılır, uçları kalçaların üzerinde yukarıya doğru bir kıvnm yapar. Kalçaların üzerindeki yara izlerinin rengi zamanla açılırsa da ender olarak tamamiyle kaybolur.
Ameliyat süresi: 2-3 saat.
Hastanede yatma: Çatlak izleri için 3, daha ge­niş ameliyat için 8 gün.
İyileşme: 3-4 hafta.
Sonradan bakım: Orta de­recede
Etkili olduğu süre: 5-10 yıl