Yazar: admin

Her şeyin para mal mülk kariyer olduğu bir dönemde yaşıyoruz. Ne kadar paran varsa o kadar adamsın. İnsanlığın, insan olmanın ölçütü idealde ne paradır ne de kariyerdir.

Parayı merkeze alan insanlar da mutsuz olmaya mahkumdur. Hele evlilik gibi kutsal bir müesseseyi mantık evliliği kisvesi altında evliliği bir şirket ortaklığı gibi görenler paranın  suyunu çektiği zamanlar ne yapacaklardır.

Mantık evliliği yapanlar acaba iyi  günde kötü günde, sağlıkta hastalıkta nasıl bir arada bulunacaklar?

Evlilik sonrası Allah göstermesin eşin yatalak kalması durumunda o eşle yaşamak da mantıksız geldiğinde evlilik ve çocuklar ne olacak?

Evlniriken bugün mantıklı gelen yarın mantıksız gelebilir, bu durumda ne olacak evlilik bitecek mi?

Parası ve kariyeri olmayan bu acımasız ve kapitalist dünyada evlenip bir yuva kuramayacak mı?

Mantık evliliği yapmak demek sevmediğiniz bir insanla evlenmek demektir, sevmediğiniz bir insanla her gün aynı yastığa nasıl baş koyacaksınız?

Bugün ayrılıklaırn en çok, zengin ve mantıklarını kullanarak evlenenler arasında olması mantık evliğinin iyi bir yöntem olmadığının kanıtı değil midir?

Bugün sanatçıların, iş adamlarının kaçının evliliği 2-3 yıldan fazla sürüyor?

Bu insanların gerçekten aşk evliliği yaptığını mı düşünüyorsunuz siz?

Aşk evliliği yaptıktan sonra maddi durum iyi olmasa bile birlikte borçlanmak eşyaları sonradan birlikte almak, borçları birlikte ödemek  evlilikte “ben” duygusunu değil “biz”  duygusunu geliştireceğinden eşlerin geleceğe el ele , zorlukları beraberce  aşarak yürümelerini sağlar. Bu da mutluluk ve huzur getirir.

Eskiden insnalar gerçekten sevdiği, aşık olduğu için evlenirdi. Bu yüzden eskiden ayrılıklar da yok denecek kadar azdı. Çağımızda insani değerlerin, maneviyatın yerini yavaş yavaş maalesef para almaktadır.

Genç kız istemeye gittiğinde sorulan ilk sorunu “oğlumuz ne iş yapıyor? Evi, arabası var mı?” Gibi sorular oluyor.  Gençlere bu anlayış “kazan da, ev araba sahibi ol da nasıl olursan ol” gibi çok tehlikeli bir mesaj veriyor. Bu mesajın sonu en iyi ihtimalle depresyondur, daha kötüsü hırsızlık, adam öldürme, ya da intihar…

İnsan onuru, evlilikte mantık aramaya aykırıdır. İnsanda ve doğada var olan her şey gibi aşk da insana yaratıcı tarafından iş olsun diye verilmemiştir. Bir amaç vardır. O amaç da insanlar aşık olsun evlensinler, mutlu olsunlar soylarını devam ettirsinler diyedir.

Mantık evliliği kapitalist güçlerin, büyük sermayelerin  ve para babalarının daha çok daha da çok kazanabilmeleri için insan doğasına aykırı olduğu halde insana dikte etmeye çalıştığı son derece tehlikeli bir düşüncedir.

Bir birini sevmeyen eşlerin arasında büyüyen bir çocuk ne kadar sağlıklı olabilir. Bu çocuğun ruh hali ne kadar iyi olabilir? Psikolojik gelişimi ne kadar sağlıklı olabilir?

Aydınlık Türkiyeyi bu mutsuz, sağlıksız, sevgisiz bir ortamda büyüyen çocuklar mı yönetecek?

Hadi yönetti diyelim bu geleceğin büyüğü bu çocuklardan ne beklenir?

Aşkı yabana atmak yok saymak, küçümsemek yazılmış tüm şiirleri çöpe atmak şairleri ağlatmaktır. Sevgi ve aşk ile kalın.

Yusuf Kenan DURMUŞOĞLU

Hepimiz defalarca koptuk sevdiğimizden, sevdiklerimizden. Acısını tarif etmek biraz zor ama deneyeceğim.

Kimse etinizi çimdiklemiyor, saçınızı çekmiyor, başınıza vurmuyor, midenizi bulandıracak bir olay da yok ortada, görünürde bir sağlık problemi de yok. Ama bomboş geliyor her şey.

Nefesiniz durduk yere düğümleniyor, çamaşırları toplarken bir anda aklınıza geliyor, yemek yaparken aklınızda, bir filimde bir sahnede aklınızda ve daha kim bilir nerelerde….

Gittikçe azalmalı bu sancılar, huzursuzluklar diyorsunuz ama azalacağına çoğalıyor çoğalıyor ve bir çığ gibi üzerinize yuvalanıyor.

Bazen öyle bir yürek sancısı vuruyor ki mantığınıza hadi git kapısına, hadi ara, hadi bir şeyler yaz, hadi bir şeyler yap diyorsun.

Sonra ayrılık nedeni bir anda patlıyor yüzüne. Ve düşünüyorsun yine aynı şeyleri mi yaşarız acaba. Yoksa böyle daha mı iyi…

Bir süre daha böyle gitsin bakalım ne olacak diye düşünüyorsun. Sonra başka bir korku doğuyor içine… Hem de öyle bir korku ki tem-elimizden sarsılıyoruz.

Ya başka biri olursa… Kahrediyor, nefes aldırmıyor, ayrılık acısını bile geçip gidiyor.
Bu durumda ne yapacağız, ne yapmayacağız ne olmalı derken iyiden tepeleme yuvarlanıyoruz.

Kitaplar okunuyor, arkadaşlar ile dışarı çıkılıyor, alışverişler yapılıyor… Bu yapılanlar ise tek bir düşünceyi beynimize kazıyor. ‘’Onun gibi sevebileceğim birini, onun gibi beni seven birini bulamayacağım’’ işte işin sırrı burada. Bu düşünce bizi her türlü karamsarlığa ve bunalımlara sokuyor.

8 yıl önce bende bunu yaşadım. 5 yıl kimselere yaklaşamadım. Evet oldu arada birkaç kişi ama hiç o zamanki gibi olmadı. Kalbim öyle katılaşmıştı ki bir daha asla sevemeyeceğim diyordum. Böyle değilmiş sevdim hem de çok sevdim. Önceki sevgilerimin bir parçası bile kalmadı.
Demek seve-biliyormuş insan. Ancak bunun öyle bir bedeli var ki ödemesi çok ağır.
Bedel mi? 5- 10 yıl belki daha fazla şüpheli sevgiler arasında kalmak. Elbet birileri gelecektir bu sürede ama insan ömrü çok da uzun değil…..

Dönüp dönmeyeceği bilinmez gidenin, Lakin siz bir deneyin. Olmuyorsa artık yolunuza şüphelerden aranmış devam edin.

Gelelim beylik sözüne;
Sevgiyi bulduğunuzda dünyevi şeyler hemen moraliniz bozmasın, endişeleri, şüpheleri, bir kenara bırakmayı öğrenin. Yoksa çok değerli yıllarınız bir şüphe, endişe uğruna yitip gider.
Ya dünyadaki olaylar seni kontrol eder ya da sen dünyanın olayından sıyrılır kendi yaşamını kurgular sın…..

Barış YILMAZ
Sorularınız için ; cokkolayadres@hotmail.com

SEVİLESİ KADINLAR.

Uzunca bir süredir toplu taşıma araçlarını sık kullanmıyordum. Aracımın tamiratı uzun sürdüğü için bu günlerde toplu taşıma araçları ile yolculuk konusuna ben de karıştım.

Bu ilk değil aslında çoğu zaman toplu taşıma araçları sıkışık trafikte tercihli yolu kullandıklarından çokça fayda sağlamıştır bana.

Bu yolculuklarımda genelde çevremde olup bitenlere dikkat ederim.
Gördüğüm manzara hep aynı… Yorgun, bıkkın, uykusuz, bakımsız ve gelişi güzel giy-inilmiş kıyafetli erkekler, hayat savaşı veriyor. Kadınların bir kısmı ise erkeklerden farksız diğer bir kısmı ise kulağında kulaklık elinde telefon, malum sosyal siteleri tavaf ediyorlar.
Bu sınıfa giren bayanlarımız genelde birbirlerine benzeyen kıyafetler, makyaj, saç, gözlükler ile donatılmış, dünyadan bir haberler. Sanırsınız ki burası New York, onlarda bu şehrin uzun zamandır içinde yaşayan sakinleri.

Kafamı kaldırıp dışarı baktığımda ise manzara her durakta değişiyor. Bir durakta karışık kültürlerin insanları, diğer durakta tamamen kendini koyvermiş insanlar, bir başka durakta ise araya karışanlar hariç bakımlı baylar ve bayanlar. Ama değişen farklılığı olan pek bir şeye rastlamıyorsunuz. Aynı sahne, aynı roller ama karakterlerin değişmesi düşüncelerinizde bir farklılık yaratmıyor.

Bu durum bu gün biraz farklı idi ‘’ yok yok epeyce farklı ‘’ Neden mi?

Sabah erken saatte evimin önünden geçen minibüse binip, gideceğim yere giden otobüsün geçtiği durakta indim. Durakta bekleyen bir kadın dikkatimi çekti. (genelde dikkatimi uzun süre çekebilen bir bayana sık rastlamam, hele ki otobüs durağında)

Simsiyah bele kadar inan örgülü saçlar, koyu kahve gözler, çok özenilmeden biçimlendirilmiş doğal kaşlar, kumraldan daha açık tonda bir cilt, makyaj yok(sıfır makyaj)
Son derece gösterişten uzak bele kadar inan siyah bir mont, buzmavisi bir kot ve spor klasik arası düz topuksuz ayakkabılar.
Sanırım boyu 1.65m ve kilosu da 50-55 kg arası.
Aynı otobüse bindik, yanında anne ve babası da vardı.(o saate kadar onları görmemiş gözüm)

İyi de ne diye takıldım ki şimdi ben bu kadına?
Hâlbuki ben; esmer ten seven, son derece bakımlı, dolgun vücut hatlarına sahip, frapan giyinen kadınlara oldum olası pek bir sempatik bakarım.

Tabi durur muyum, derhal analize başladım, neden hoşlandım diye. Hatta bir sıralama bile yaptım.
Buyurun beni bu bayanın ailesini göremeyecek kadar ona odaklayan özellikler.

Hadi sıralayalım.

1. Ben onu fark ettiğimde o da beni fark etti.(ilk göz teması) ikimizde bu bakışları fark ettiğimizde gülümseme-dik ama çok çok gizli bir mesaj alışverişi olduğu hissi hemen içimizde bir yer kapladı. (onun için de bunun böyle olduğunu hissedebiliyordum. )

2. Bu hissiyat içimi huzurla doldurdu. (çok önemli bir duygu bu, kimi buna elektrik diyor, ben huzur diyorum.)

3. Birkaç defa arkasını dönüp ailesi ile göz kontağı kurarak otobüsün arkasına doğru ilerlerken; ellerini zarifçe kullanışını, başını eğip anne ve babasına bakışını, adım atışını inceledim. Kısacası hiç dikkat etmeden özenmeden bedenini öyle zarif kullanıyordu ki…

4. Bunları yaparken çevresinin farkında olduğu ise kesinlikle kayda değer bir veri. (çoğu kadın kafasını önüne eğer elindeki telefon ile ilgisini kesmeden paldır küldür otobüsün arkasına doğru ilerler. Öyle bir hava yaratır ki bu kadınlar; ‘’ben bu otobüse kaza en bindim az ileride ineceğim’’ bu nedenle kimse benim için önemli değil, bende bu otobüstekilerin farkında değilim zaten ‘’bırakın telefonum ile oynayayım.’’
Oysa bu bahsettiğim kişinin farkında lığı sevgili arayan gözlerde değil. ‘’ Ben bu otobüse bindim ve çevremde olup bitenleri görüyor ve yorum yapabiliyorum’’şeklinde idi.

5 Bir saat süren yolculuk boyunca göz temasımız iki defayı geçmedi ve toplasam altı saniye belki sürdü.(bu bakışlarda ‘’senin farkındayım ama bundan ileri gitmek için uygun bir zaman dilimi değil’’ hissini verdi bana.)

6 Yüzünde; sakin, yaşına göre kendinden emin, tebessüm içeren bir bakış, yolculuk süresince devam etti.

7 Evet güzel bir kadındı; ama bunu şımarık bir eda ile yansıtmıyor, aksine alçak gönüllü bir tavır ile mimiklerine yayıyordu. (bu çok önemli bir nokta atalarımızın bir sözünü hatırlatmak isterim ‘’devden büyük fil var’’. )

8 Mavi boncuk dağıtan güzellerimiz gibi de değildi. İlgi duyulacak kadar dış görüntüsü güzel kadınların çoğunda etraftaki karşı cins ile kısa sürelerde de olsa beğeni kazanıp kazanmadığını görmek isteyen ukala bakışları çokça görmüşümdür. Ama bu kadın ortamdaki insanların farkında ve tek kişi ile karşılıklı göz kontağı kuruyordu(diğer bir önemli nokta bu durum; kendimizi özel hissetmemizi ve hayallere dalmamızı sağlıyor.)

9 Her şey doğaldı. Yapmacık hiçbir nokta ve hissiyat etkisi yoktu.

İneceğim durağa gelmiştim. İnerken biraz acele edersem otobüs hareket etmeden onun oturduğu camın önünden geçebilir ve son defa bunca şeyi ben mi uyduruyorum diye gözlerinde o bakışı yakalayabilir, durumu netleştirebilirdim.

İndim ve ileri doğru hızlıca yürüdüm. İşte orada neden bilinmez, sanırım gururum devreye girdi (bu kadınlarda daha sık görüne bir durum ) ve kafamı çevirip bakmadım o son bakışı yakalamak için.
Kim bilir belki de büyüsü bozulmaması gereken kozmik karşılaşmalardan biri idi…

Aklımdan yüksek sele geçen şey ise; bir kelam etmeden nasıl olur da ‘’İŞTE SEVİLESİ KADIN BU ‘’ diye düşünebilirdim.

Cevabım basit: İpuçları hissiyatlarda ve farklılık yaratabilen ruhun dışa yansımasında gizli.
Yani ince çizgilerin derin anlamlarında…

Gelelim beylik sözüne;
Güzelliğin sana verilen bir armağan. Lakin tek başına bir kelebeğe verilmiş ömür kadar kısa, samimiyetsiz. Sen bu güzelliğe ruh güzelliğini elemezsen, içinden hediyesi alınmış bir hediye paketinden başka bir şey değilsin.

Barış Yılmaz

Sevgili okuyucum sorularınızı cokkolayadres@hotmail.com adresimden bana iletebilirsiniz.