Gerektiği gibi beslenmek için her gün alınması gereken kalori sayısını hesaplayacak yerde, yemek listesini sık sık değiştirmek ve dengeli bir yemek düzeni sağlamak gerekir. Anneler çocuklarının güzel ve sağlıklı birer insan olmalarını sağlamak için, küçüklüklerinden başlayarak onları hiçbir yemeği reddetmemeğe alıştırmalıdırlar. Gerçekten de çocuklukta ve gençlik dönemlerindeki beslenmenin daha sonraki yaşların dengesi üzerinde büyük bir etkisi vardır. Burada söz konusu olan denge sadece alınan besinlerle ilgili değildir; edinilen alışkanlıklardan da söz edilmektedir. Eğer oburluk kalıtsal bir özellik değilse, fazla yemek yeme alışkanlığı henüz çok gençken edinilebilir.
Öte yandan bütün bireyleri son derece zayıf olan aileler de vardır; bunun nedeni yemeklerin hiç bir zaman lüzumlu bir ortam içinde yenilmemesidir. Günümüzün eğilimi, çocuğu yemek yemesi için kendi başına bırakmaktan yanadır. “Bu kaşığı annenin hatırı için, bu kaşığı da babanın hatırı için” yöntemi artık terk edilmelidir. Hasta olmadığı takdirde çocuk kendini ayarlamasını bilir. Bir gün az yerse, ertesi gün çok yiyerek eksikliğini giderir. Çocuğun beslenme türünün de değişik olması gereklidir. Bu konuda zorlukla karşılaşılabilir. Örneğin ıspanak yemeyen bir çocuğun üstüne gitmeyip, bu sebze çocuğa arada sırada, azar azar verilmelidir. Eskiden olduğu gibi sevilmeyen yemek konusunda haftanın yedi günü israr etmek yanlıştır. Tersine sevilmeyen sebzeyi arada sırada değişik yemekler halinde vermekle yetinmelidir. Yemek yememekte inat eden çocuklar beslenme alanı dışında da bazı sorunlar ortaya koymaktadır. Eğer çocuk çok küçükse, yemek yememek genellikle daha az sevildiği kanısına kapılmanın sonucudur; çocuk dikkati üzerine çekmek için yemek yemez. Bir kardeşin doğumunda veya okula başlama çağı geldiğinde bu duruma sık sık rastlanır.
Birçok ana baba bu durumu çok iyi bilir. Kendisine ilgi gösterilmesini isteyen çocuk yemek yemez. Azarlanmayı ilgisizliğe tercih eder. Gün boyunca, anne ve babanın çocuğa karşı takınacağı değişik bir tutum, biraz daha fazla şefkat, oyunlarına katılma sonucunda iştahı yeniden yerine gelir. Ancak iştahsızlık sürüp giderse bir doktora danışmak doğru olur. özellikle yeniyet-melik çağındaki iştahsızlıklarda doktora başvurmada gecikmemek gerekir. On altı ile on sekiz yaş arasındaki gençlerde sık sık görülen iştah kesilmeleri tedaviedilmeyi gerektirecek kadar önemli bir durumdur; nedenleri ise genellikle ruhsal kökenli olduğu için son derecede çeşitlidir.Çocuğun beslenmesi sorunu, ergenlik çağı ile büyüme çağının sonuna dek ayrı bir önem taşır. En çok yemek yenilmesi gereken dönem bu dönemdir. Bir kol işçisi olan babasıyle aynı boy ve ağırlıkta olan on sekiz yaşındaki bir delikanlı babasından yaklaşık olarak % 30 oranda daha fazla yemek yemelidir. Gerçekten de organizmanın dokuları durmadan değişmekte, kasları çok fazla çalışmakta olan delikanlı hem fiziksel hem de zihinsel olarak büyük çaba harcamaktadır. Böyle bir delikanlı özellikle et, balık, peynir, süt gibi hayvansal kaynaklı protein oluşturucu besinler almalıdır. Bu besinler oluşmakta olan salgı bezinin ve kasların ana maddesini meydana getirirler, aynı zamanda bal, reçel, şekerli meyve, komposto, sütlaç gibi kolayca özümienilebilir yiyeceklerle bolca şeker almalıdır.
Bu besinler daha iyi bir zihin ve fizik gücü verecekleri gibi, imtihanlar ve spor yarışmaları nedeniyle oluşan yorgunluğu da yok ederler. Bu yaşta vitaminlere ve madensel tuzlara karşı duyulan gereksinme de aşırı derecededir. Bu gereksinmeye daha fazla sebze, meyve, zeytinyağlı sardalye balığı, dana ciğeri, vb. yedirerek karşılık vermek gerekir. Sağlıklı ve düzgün bir beslenme genç bir organizmanın uyumlu olarak gelişmesine olanak verir. Ancak bu konuda birçok annenin düştüğü bir hataya düşmemek gerekir. Gerçekten de annelerin çoğu genellikle henüz yeniyetmeiik çağında olan çocuklarının fazla iştahlı olmalarını fırsat bilerek onlara çok ağır ve çok bol besinler verirler. Tabii böyle bir davranış dengesiz ve kötü bir beslenmeye yol açar. Çocukta ergenlik sivilceleri döneminde deri hastalıkları görülür. Gençlerin bu aşırı açlığını gidermenin en iyi yolu, sabah ve ikindi kahvaltıları dahil olmak üzere gün boyunca çok sayıda yemek yeme sistemidir. Yeniyetmenin henüz gerekli yedek besinleri yoktur, organizması daha çabuk yorulur ve bu nedenle de sık sık yemek yemek gereksinmesi duyar.
Hormon dozu ayarlanıp, göğüslerin radyografisi çekilerek her türlü tedbir alındıktan sonra bu gibi kadınlara doktor denetimi altında hormon tedavisi uygulanabilir. Bu tedavi vücudun salgıladığından daha yüksek dozda folikülin ve progesteron hormonları verilmesine dayanır. Bu tedavi sırasında kusma, göğüslerde ağrı yapıcı bezlerin meydana gelmesi, düzensiz âdet görme gibi bazı yan etkiler görülebilir. Bu durumda tedaviyi hemen kesmek gerekir. Vücut hormonları genellikle kolay kabul eder ve üç dört ay sonra göze çarpar bir değişiklik görülür.